En dan is het weer vakantie

Herfst 2013 [groep 4]
Daar kwam hij weer. Naar huis. Verdrietig en gelaten. Hij vertelde ons weer hetzelfde: “Het is zo saai op school, ik verveel me zo.” De overgang van groep 3 naar groep 4 verliep niet erg soepel. Waar groep 3 een schooljaar was waar hij zoveel geleerd had en gegroeid was, was groep 4 vooral helemaal niet leuk. En wij? Wij hadden geen idee. We zagen wel al jaren dat hij intelligent was, dat hij dingen snel doorhad en enorm breed geïnteresseerd was. Maar ja, hij was ons eerste kind en het (bijna) eerste kleinkind, het eerste kind in de vriendenkring, dus we hadden geen enkel vergelijkingsmateriaal. “Doorakkeren maar”, was onze uitkomst, groep 4 schijnt nu eenmaal saai te zijn door de hoeveelheid herhaling.

Voorjaar 2014 [groep 4]
Een half jaar later en nog altijd geen blij kind. Wel een kind wat zich prima voegde in de groep, wat zich thuis goed leek te voelen. Thuis waar we onbewust een steeds meer leerrijke omgeving aan het creëren waren. Waar de encyclopedieën niet aan te slepen zijn, net als strategische spelen als Stratego, Risk en schaken. Maar ja, die school, daar moesten we misschien toch maar eens wat mee doen. Een gesprek misschien? Maar ja, om wat te bespreken? Ach, de leerkracht zou vast met ons mee kunnen denken, die heeft immers ervaring. Al wat kwam was geen aangenaam gesprek. We verrasten de leerkracht volkomen, bleven vertwijfeld achter. Zagen we dan toch dingen die er niet waren? Daar gingen we weer, terug in de wachtstand. Bijna vakantie en volgend schooljaar nieuwe kansen. De zomer is tenslotte altijd zo voorbij. Op naar groep 5!

En dan is het weer vakantie

Dat is nou eenmaal hoe het gaat. Iets wat iedere ouder, al dan niet met HB kinderen, zal herkennen. Je gaat een schooljaar door van vakantie naar vakantie. Je kind start fris, of minder fris, na de zomervakantie. Het heeft ongeveer zes weken vrij gehad. Vrij van schoolse taken. De wereld mogen ontdekken op een manier dat hij dat zelf het liefst doet. Waar de een de hele vakantie leest, gebruikt de andere de natuur en het buitenzijn om weer nieuwe kennis en vaardigheden op te doen. En dan.. dan is het weer tijd. Tijd voor school, structuur, doen wat er gevraagd wordt. In een klas met nieuwe kinderen en (met een beetje pech) een nieuwe juf of meester.

Wennen in optima forma

Voor het kind start een ingewikkelde periode. Kan hij zijn wie hij is? Hoe zit het in de klas met groepjes, nieuwe vrienden, samen spelen en kan hij het werk wel aan? Niet in alle gevallen spelen deze vragen een rol aan de zichtbare kant van het bewustzijn.

Als ouder wordt er in deze periode een groot beroep gedaan op je inlevingsvermogen. Herken je je kind van de vakantie, herken je dat je kind aan het zoeken is? Is dat iets waar jouw kind zelf iets mee moet, jullie als gezin, jij als ouder en wat voor rol speelt school in het geheel? Je kijkt het aan en wikt en weegt. Weer trap je in de valkuilen van ‘het hoort erbij’,  ‘het is vast de leeftijd’, of ‘even rustig aan opstarten’. Voor je het weet is het vakantie. Je kind heeft zeven weken de tijd gehad om te wennen; lang genoeg, of misschien wel té lang? De aanpassingen die voor jouw HB kind nodig zijn hadden allang kunnen en moeten plaatsvinden.

Misschien herken je dat je kind al niet meer met veel plezier naar school gaat? Of dat het enthousiasme vooral gericht is op spelen met de andere kinderen en de niet schoolse taken.

En ik.. ook ik, heb weer gewacht tot de vakantie daar is. Kan ik die week mooi gebruiken om een mail te dichten aan de juf…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.